Słowo

0

(1201 - 1220) z 7957

znaleziono łącznie 0 raz w 7957 wersetach w Pismach Nowego Przymierza 0 raz w 7957 wersetach, w Septuagincie 0 raz w 0 wersecie, w innych pismach 0 raz w 0 wersecie.

Przekłady
  • 1201 wg Marka 4:20

    sens: Tamci1 natomiast, posianic na tę dobrąb ziemięa, są tacy: słuchają Słowad, przyjmująe je i wydają owocf, jedni trzydziestokrotny, jedni sześćdziesięciokrotny, a jedni stokrotny.

  • 1202 wg Marka 4:19

    sens: ale troskia tego1 wiekub, oszustwoc bogactwad i pożądanief innyche (spraw) wchodząg i dusząh Słowoi, tak że staje się bezowocnymj.

  • 1203 wg Marka 4:18

    sens: A tamci1 sianib w cierniea2 (to ci), którzy słyszą Słowoc,

  • 1204 wg Marka 4:17

    sens: ale nie mająa w sobie korzenia, lecz są niestalib - i kiedy stał się uciskc lub prześladowanied z powodu Słowae - zaraz1 się zrażająf.

  • 1205 wg Marka 4:16

    sens: I podobnie1 ci rozsiewanib na (miejscach) kamienistycha, po usłyszeniu Słowac, zaraz2 z radościąd je przyjmująe,

  • 1206 wg Marka 4:14

    sens: Siewcaa rozsiewaa Słowob.

  • 1207 wg Marka 4:15

    sens: Ci natomiast przy drodzea, gdzie siane jesta Słowoc, są tacy: gdy je usłyszą, zaraz2 przychodzid szatane i zabieraf Słowoc zasianeb w ich sercachg2.

  • 1208 wg Marka 4:13

    sens: I mówi im: Nie rozumieciea tej przypowieścib? To jak zrozumieciec wszystkie (inne) przypowieścib?

  • 1209 wg Marka 4:12

    sens: [Aby patrząca, widzielib, lecz nie zobaczylic i słuchając, słyszeli, lecz nie rozumielic – żeby się czasem nie nawrócilid i nie zostałye im przebaczonee grzechy1f].

  • 1210 wg Marka 4:10

    sens: Gdy zaś1 został sam tylko2a, ci, którzy wraz z Dwunastoma byli wokół Niego, zapytali3 Go o tę przypowieść4.

  • 1211 wg Marka 4:11

    sens: I mówił im: Wam jest danea poznaćb tajemnicęc1 Królestwa Bożego; tamtym natomiast, którzy są na zewnątrz, wszystko zostaje w przypowieściachd,

  • 1212 wg Marka 4:9

    sens: I mówił im1: Kto maa2 uszy, aby słuchać, niech słucha.

  • 1213 wg Marka 4:8

    sens: A inne1 padłya na tę dobrąc ziemięb i gdy wschodząf, wyrastają2g, wydawałyd i przyniosłyh plone trzydziestokrotny i sześćdziesięciokrotny, i stokrotny.

  • 1214 wg Marka 4:7

    sens: Inne znów padłoa między ciernieb, a ciernieb wzeszłyc i zadusiłyd je — i nie wydałof plonue.

  • 1215 wg Marka 4:6

    sens: Gdy zaś wzeszłob słońcea1, zostało spieczonec, a ponieważ nie mad korzenia, uschłoe.

  • 1216 wg Marka 4:3

    sens: Słuchajcie! Otoa wyszedłb siewcac, aby zasiać1c.

  • 1217 wg Marka 4:4

    sens: I stało się, gdy siała, że (jedno ziarno) wprawdzie padłob przy drodzec i przyszłyd ptaki niebieskie1e, i zjadłyf je.

  • 1218 wg Marka 4:1

    sens: I znów zacząła nauczaćb nad morzemc. Zebrał się1d przy Nim wielki2 tłum, tak że wszedłe do łodzif3 i siedzig (w niej) na morzuc, a cały tłum był4 na lądzieh nad morzemc.

  • 1219 wg Marka 4:5

    sens: Inne zaś1 padłoa na (grunt) kamienistyb, gdzie nie miałoc wiele ziemid i szybko2 wzeszłoe, gdyż nie ma głębokiejf glebyd.

  • 1220 wg Marka 4:2

    sens: Uczyła ich wiele w przypowieściachb i mówił im w nauczaniuc swoim: